|
|||||||
 |
|||||||
|
 |
||||||||
|
||||||||
ACTUEEL 4 april 2011 Column Egbert Jaap Mooiweer Uit: Ledenblad Landschappelijk Voorjaar 2011 Tijdens een Gelderse verkiezingsbijeenkomst van het CDA laat onze vicepremier Maxime Verhagen op vragen uit de zaal zich ontvallen dat het een kwestie van kijken is: ‘Ik vind een bollenveld ook natuur of een wei met gras en koeien. We moeten af van het idee dat we kostbare landbouwgrond moeten weghalen bij boeren om er natuur van te maken, die tijd hebben we gehad.’ Een paar dagen later, geconfronteerd met de immense bevolkingsgroei en het feit dat niet de Atlantische, maar de Indische oceaan spoedig zal grenzen aan de nieuwe economische en mogelijk ook militaire wereldmachten (India en China), vond onze vicepremier dat we niet moesten somberen. Het was, zo zei hij in het TV programma Buitenhof, juist een uitdaging de economische koek groter te maken. Steeds vaker krijg ik het bange vermoeden dat ons land geleid wordt door mensen die ons moederschip, de Planeet Aarde, niet begrijpen. Nu hebben deze bewindslieden zelf wel een auto en wanneer je die niet onderhoudt of de brandstof opgebruikt zonder die bij te vullen of nooit het oliepeil controleert – welnu dan stopt het voertuig met vervoeren en sta je stil langs de weg. Een wegenwachter zal wellicht nog net een meewarig hoofdschudden kunnen onderdrukken. Ons voertuig is de aarde en wij roven haar leeg, eenieder die zijn ogen daarvoor sluit is niet geschikt te regeren. De economische koek is één op één gelijk aan de aarde. Deze planeet wordt niet groter en krijgt van ons evenmin de kans bij te tanken. Wanneer we haar overvragen – en volgens de Verenigde Naties zijn we daar al een paar jaar hard mee bezig met 5 miljard mensen, laat staan wat het betekent als dat er 9 miljard worden – dan scheidt ze er ermee uit. In het heelal is er geen wegenwacht. Nou, voor wie in een God gelooft misschien wel. Verhagen van het CDA: die gelooft toch wel in een God? Wat zou die er van zeggen als onze vicepremier met een triomfantelijk gebaar de schepper de met zware pesticiden bewerkte bollenvelden zou laten zien. ‘Kijk mooi hè, alleen tulpen. Al het andere hebben we doodgespoten; onkruid en ongedierte daar houden we niet van, niet al jouw schepselen zijn ons even lief.’ Even later mag Maxime kort het torentjevan de echte premier laten zien aan God. ‘Ja, het is natuurlijk niks vergeleken met de ‘oval office’ in het Witte Huis, maar daar werken we aan. Net als trouwens aan die planeet die je ons hebt gegeven. Hij is wat aan de kleine kant en te snel op, maar ook dat heeft onze aandacht.’ Ik zie het voor me, God sist iets over dat dit niet
kan wachten tot de dag van het laatste oordeel en gooit met een
sierlijke boog onze Maxime door het raam van Ruttens torentje. Recht
in de hofvijver. Redactie: Door de ingrijpende bezuinigingen van het huidige kabinet op natuurbeleid, en de hierover in de media steeds meer oplaaiende discussie en over het natuurbeleid in het algemeen, is directeur Jaap Dirkmaat tijdelijk hiervoor vrijgemaakt, om zich in dit debat te kunnen mengen en woordvoerder te zijn. Onze adjunct-directeur Egbert Jaap Mooiweer zal enkele taken van hem overnemen, zoals onder andere de column in de landschappelijk.
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
|
||||||||
