Verslag Studiedag landschapsarchitecten

Een gemêleerd gezelschap landschapsarchitecten van kleine en grote bureaus liet zich informeren, soms verrassen maar bovenal inspireren.
In de ochtend werden, door de deelnemers aangedragen, dilemma’s besproken. Aan de hand van ervaringen en voorbeelden uit de praktijk werden door het INC oplossingsrichtingen aangedragen. Een van de problemen betrof een project waarbij men, in het belang van flora en fauna, in een open akkerlandschap heggen wilde plaatsen. Kritiek op dit voornemen bestond eruit dat er nooit heggen op die akkers gestaan zouden hebben. Dit dogma van ‘wat er niet is geweest mag er niet komen’ en ‘wat er is geweest moet blijven’ zou bij consequente toepassing betekenen dat onze generatie niets nieuws aan het landschap kan toevoegen en dat de mensen voor ons dat ook niet hadden mogen doen.
In de discussie werd duidelijk gemaakt dat landschapsarchitecten vrijer moeten denken in zo’n geval om verstarring te voorkomen en nieuwe cultuurhistorie voor de toekomst te kunnen maken.

Het is nogal arbitrair welk tijdsbeeld je dan zou moeten ‘terugbrengen’. Immers, het ene tijdsbeeld is niet heiliger dan het andere en iets is vroeger altijd iets anders geweest. Het ene is echter wel zeldzamer. ontroerender, rijker aan biodiversiteit dan het andere. Met deze argumenten in de hand staat de landschapsarchitect sterk in zijn poging de opdrachtgever te overtuigen. Zeker wanneer de landschapsarchitect goede praktijkvoorbeelden daarbij kan tonen.
Aan het eind van de ochtend werd een bezoek gebracht aan het demonstratiegebied Palland: een voormalig cultuurlandschap wat aan totale verwildering was overgegeven dat door het INC tot een schitterend landschap met o.a. tuunwallen, gevlochten heggen, houtwallen en een holle weg gemaakt is.

’s Middags werd een bezoek gebracht aan een tweetal compensatielandschappen. Daarbij werd toegelicht hoe alle betrokken partijen, vanuit een bepaalde uitgangssituatie, tot deze inrichting gekomen is. De deelnemende landschapsarchitecten verbaasden zich erover dat er veel meer mogelijk bleek dan men zelf zou durven ontwerpen.
De dag werd afgesloten met handvatten hoe de vergaarde kennis te gebruiken in het dagelijks werk van de landschapsarchitect en een evaluatie van de deelnemende architecten. Enkele reacties op de studiedag vindt u hier.

De conclusie van deze dag is: of het nu gaat om projectontwikkeling, herstel van een beekdal, ontwerp van een golfbaan of compensatie van ontgrondingen; biodiversiteit, schoonheid, genietbaarheid, begeestering, respect, zorg, functionaliteit, knipogen naar het verleden en recreatieve ontsluiting vormen de ingrediënten voor verrassende eigentijdse ontwerpen waar een ieder in wil wonen, werken en recreëren. Landschapsarchitecten zijn de kunstenaars van het landschap en hebben de schone taak voorzichtig iets te mogen toevoegen aan museale gebieden of kunnen zich te buiten gaan aan het maken van ‘nieuwe landschapschilderijen’ waar wij later weer onze trots en eigenwaarde aan ontlenen. Na een dag vol uitwisseling van ideeën en netwerken waren de deelnemers na bezoek aan de landschapstuinen en de excursiegebieden overdonderd met ideeën en het snelle resultaat wanneer men de landschapskwaliteiten repeteert of herhaalt van een bepaalde regio. In 5-10 jaar tijd toont het ontwerp al, waarna het alle tijd krijgt om te rijpen.

© VNC 2008 | home | contact | ontwerp