
Het verbaast me dan ook hoe nonchalant er met het cultuurlandschap in Nederland wordt omgegaan. Het lijkt wel alsof cultuurhistorie meer waard is als die is vormgegeven in de vorm van linnen doeken of stenen. Dat we zorgvuldig om moeten gaan met onze Rembrandts of Amsterdamse grachtenpanden, daar is helemaal geen discussie over, maar een Drentse es waarbij je aan het landschap ziet dat boeren er al vanaf de Middeleeuwen mest op hebben gelegd is net zo goed cultuurhistorie. Waarom zou dat dan minder belangrijk zijn?
Bij leven kan ik zelf nog bijdragen aan een mooi Nederland, bijvoorbeeld door te zorgen dat onze tuin goed is voor bijen, vlinders en vogels en door lid te zijn van de VNC, maar na mijn dood wordt dat natuurlijk lastig. Daarom heb ik gekozen voor een testamentaire schenking, om ervoor te zorgen dat wat ik in het leven belangrijk vind ook na mijn dood gestimuleerd wordt.
Als het landschap, de mensen en dieren je lief zijn wil je daar ook invloed op kunnen uitoefenen. Die liefde voor het landschap is mij van jongs af aan door mijn vader meegegeven. Ik houd op deze manier dus niet alleen mijn eigen erfenis in ere maar ook de zijne. De dood verhindert mij niet te strijden waar ik mijn leven voor gestreden heb.”

> Missie
> Visie
> Organisatie
> Keurmerken
> Samenwerken
Rijksstraatweg 174
6573 DG Beek-Ubbergen
telefoon (024) 684 22 94
info@nederlandscultuurlandschap.nl
www.nederlandscultuurlandschap.nl
IBAN: NL49 INGB 0001 5658 82
RSIN / Fiscaal nummer: 99.23.536